۱۸ تیر با تاجزاده

درباره حادثه ۱۸ تیر، به نظر من مهم­ترین سؤال‌ها و پاسخ‌های من به آنها به شرح زیر است:

۱. آیا تجمع دانشویان در اعتراض به توقیف روزنامه سلام اتفاقی، منحصر به فرد و ویژه بود؟

پاسخ این است که خیر؛ زیرا بارها و بارها دانشجویان کوی دانشگاه تهران در اعتراض به برخی تصمیمات دولتی و حکومت تجمع‌های خودجوش شکل می‌دادند. در این مواقع معمولاً بین ۱۰۰ تا ۴۰۰ نفر از دانشجویان در کوی جمع می‌شدند و بعضاً با دادن شعارهایی از کوی خارج شده و تا امیرآباد، تقاطع بزرگراه آل‌احمد می‌رفتند و سپس به کوی برگشته و متفرق می‌شدند. بعد از توقیف روزنامه سلام به جرم این­که چرا طرح سعید امامی را در مورد مطبوعات افشا کرده بود، این اجتماع شکل گرفت. بعدها دانشجویی که نخستین یادداشت را برای دعوت از دیگر دانشجویان به منظور برپایی تجمع نوشته بود (اگر اشتباه نکنم اسم او آقای شفیعی بود) دستگیر شد و نزدیک به دو سال در زندان بود. نه در آن دو سال و نه در سال­های بعد تا به امروز، هیچ مدرکی دال بر اینکه این اجتماع را یک جریان سازمان‌یافته سیاسی شکل داده باشد به دست نیامد و بنابراین قاطعانه می‌توان گفت این تجمع، تجمعی بود خودجوش و دانشجویی، مثل همیشه.

۲. آیا نحوه مقابله با آن اجتماع خودجوش دانشجویی طبیعی بود؟

مواجهه با دانشجویان تجمع‌کننده در مرحله اول کاملاً طبیعی بود اما در مرحله بعد غیرطبیعی، سازمان‌یافته و از پیش تصمیم گرفته شده بود. در مرحله اول به محض خروج دانشجوها از کوی، چون همیشه نزدیک­ترین پاسگاه نیروی انتظامی تعداد محدودی نیرو به محل می‌فرستد و با زبان لین از دانشجوها می‌خواهد که به کوی برگردند و خواسته‌هایشان را از طرق قانونی پیگیری کنند و دانشجویان به همین ترتیب عمل می‌کنند. تا اینکه از فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ با آنها تماس گفته می‌شود که شرایط را همان‌طور که هست حفظ کنند تا فرمانده و نیروهایش به محل برسند. با رسیدن نیروهای جدید به محل با اینکه اکثریت قریب به اتفاق دانشجوها به درون کوی برگشته بودند و تعداد معدودی دم در کوی ایستاده بودند و مسئولین مربوطه کوی و دانشگاه تهران در آنجا حضور به هم رسانده بودند تا تجمع را به صورت مسالمت‌آمیز خاتمه دهند، برخوردهای خشونت‌آمیز، غیر مسبوق به سابقه و علنی مسئولان نیروی انتظامی با دانشجویان و مسئولان مربوطه موجب تحریک آنان شد و سپس بی هیچ دلیل روشنی آقای نظری فرمان حمله نیروهای انتظامی و در کنار آنها لباس شخصی‌ها به درون کوی را صادر کرد و به همین دلیل می‌گویم که این حرکت، اقدامی غیرطبیعی و از قبل سازماندهی شده بود و نیروها توجیه شده بودند که به داخل کوی بروند و همه‌ی دانشجوها را مورد ضرب و شتم قرار دهند.

ارزیابی فرشاد مومنی از جلسه اقتصاددانان واحمدي نژاد:

 اراده مشخصی برای مبنا قراردادن قانون و برنامه در سخنان احمدي نژاد ندیدم

ادامه مطلب

خاتمي:

اگراصلاح طلبان ببینند که نمی‌توانند از حقوق مردم دفاع کنند به چه دلیل وارد صحنه شوند؟

رییس جمهور سابق کشورمان در ديدار با جمعی از دانشجویان دانشکده های حقوق و علوم سیاسی و اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی تاكيد كرد: اسلامی که بنده می خواهم، اسلام پیشرفت، توسعه، آزادی و امنیت مردم است؛ اگر ما در این جهت کار کنیم و بتوانیم جایگاه مردم را مشخص کنیم و از حقوق آنها دفاع کنیم، باید کار کنیم؛ ولی اگراصلاح طلبان ببینند که نمی توانند از این حقوق و جهات دفاع کنند به چه دلیل وارد صحنه شوند؟...  ادامه مطلب

گفت‌وگوي سوسن شريعتي با  دكتر احسان شريعتي

«همه اميدم به احسان است در درجه اول و به دو دخترم در درجه دوم. و اين كه اين‌ دو را در درجه دوم آوردم، نه به خاطر دختر بودن آنها و امل بودن من است، به خاطر آن است كه، در شرايط كنوني جامعه ما، دختر شانس آدم حسابي شدنش بسيار كم است... سرنوشت دختراني كه از پدر محرومند تا چه حد مي‌تواند معجزه‌آسا و زمانه‌شكن باشد و كودكي تنها، در اين تند موج اين سيل كثيفي كه چنين پرقدرت به سراشيب باتلاق فرو مي‌رود، تا كجا مي‌تواند برخلاف جريان شنا كند و مسيري ديگر را برگزيند؟»ادامه مطلب

ناگفته هاي موسوي لاري وزير کشور اصلاحات از 18 تير:

 جنبش دانشجويي در تقابل با نظام نبود

خاتمي رئيس جمهور بي پروا گفت؛ «حادثه کوي دانشگاه تاوان کشف قتل هاي زنجيره يي بود.» از آن روز به بعد هر آن کس در پي يافتن سرنخي از عاملان و آمران قتل هاي پاييز 77 بود، به دنبال ارتباط با حادثه آفرينان تير 78 مي گشت. در اين فاصله تاريخ ايران حوادث گوناگوني را تجربه کرد که نظيرش بعد از انقلاب فقط به روزهاي پرالتهاب اوايل سال 60 برمي گردد. عبدالواحد موسوي لاري وزير کشور دولت خاتمي که بعد از وزارت 10ماهه عبدالله نوري از معاونت حقوقي و پارلماني رئيس جمهوري به برج بلند فاطمي رفت، اگرچه هر روز با غائله يي در گوشه يي از اطراف و اکناف ايران برخورد مي کرد اما شامگاه پنجشنبه خيابان کارگر شمالي و کوي دانشگاه تهران براي مديريت وي «مکان بحراني» ديگري بود. وزير کشور اصلاحات که تاکنون خيلي کم درباره آن روزها سخن گفته احساس متضادي درباره آن حوادث و آن روزها دارد. تلخي برخورد قهرآميز گروهي با دانشجويان - که در طول مصاحبه آنان را فرزندان نظام مي خواند - هنوز در خاطر او بود اما آنجا که پاي تدبير و مديريت براي مهار بحران به ميان مي آيد با افتخار از آن روزها ياد مي کند. وزير کشور اصلاحات، مديريت امنيتي و سياسي حادثه 18 تير تهران و 20 تير تبريز را يکي از درخشان ترين تدبيرهاي دولت و البته مجموعه تحت مديريتش مي داند. احساس رضايت موسوي لاري در سخنان خاتمي هم چند بار مورد تاکيد قرار گرفته، آنجا که خاتمي با غرور فرياد برآورد؛ ما بحران کوي دانشگاه را در حالي مديريت کرديم که يک گلوله از لوله اسلحه يي شليک نشد و «قطره يي خون» از دماغ کسي ريخته نشد. موسوي لاري بارها درخواست مصاحبه درباره نقاط پيدا و پنهان 18 تير را رد کرده است اما بحث هايي که در روزهاي پاياني مجلس هفتم درباره تبرئه يکي از متهمان اين حادثه مطرح شد، وزير کشور اصلاحات را ناگزير به شکست سکوت کرد.آنچه عبدالواحد موسوي لاري از روند برخورد تصميم گيران نظام در عالي ترين نهادهايسياسي - امنيتي نظام ارائه مي کند، همه آنچه اتفاق افتاده، نيست اما روايت ديگري از آن روزهاست... ادامه مطلب

بار شیشه... /سیدعطاءالله مهاجرانی

با بار شیشه از راهی می گذشت، مامور راهداری با چماقش قایم روی بار کوبید و گفت" چه داری؟" جواب داد؛ اگر یک چماق دیگر بزنی هیچ ندارم! داستان تحول اقتصادی و پرداخت 90 هزار میلیارد تومان یارانه همان چماق یا چوب دوم است که قایم بر ملاج اقتصاد ما خواهد خورد.
حجم نقدینگی را دست کم تا دوبرابر افزایش می دهد و قیمت اجناس و مسکن چند برابر بالا می رود. شاید دولت تصمیم گرفته از تورم دولت موگابه عقب نمانیم... هم اکنون مهارتورم کار بسیار دشواری است و دولت تورم را مثل گرگ هاری در پیکره ی اقتصاد ایران رها کرده است. این تصمیم عجیب تحول اقتصادی، نه تنها دولت بلکه نظام را با مخاطره جدی روبرو خواهد کرد. باید گفت اقلا فکری به حال خودتان کنید...
برداشت بسیار خوش بینانه این است که دولت و رییس دولت متوجه تاثیر تصمیم اقتصادی خود نیستند. یادم هست وقتی قیمت سکه افزایش پیدا کرد و به 150 هزار تومان رسید. رییس دولت می گفت:" این که در زندگی مردم تاثیر ندارد، بشود 200 هزار تومان!" همانوقت به دوستی گفتم یک بحران اقتصادی بی مهار در انتظار ماست. وقتی هم همه از گرانی گفتند. رییس دولت نشانی میوه فروشی محله شان را داد...این نشانه ها نشان می دهد که رییس دولت با اقتصاد آشنا نیست...به همین خاطر هم با وزیر اقتصادش و رییس بانک مرکزی مشکل داشت و دارد. من هم اقتصاد دان نیستم اما تجربه 17 سال شرکت در جلسات دولت های مختلف این نکته را به من می گوید، که تحول اقتصادی ادعایی یک تصمیم ویرانگر است که ممکن است؛ سرنوشت کشور و نظام و انقلاب را دگرگون کند...در پس این تصمیم مثل افشاگری های پالیز دار داستان دیگری نباشد؟
علاوه بر آن وفتی کشور در شرایط ویژه است. و فرمانده سپاه هم احتمال حمله آمریکا را جدی تر می داند، دیگر وقت جراحی های بزرگ اقتصادی نیست که نیاز به زمان و شرایط متعادل دارد.
واما برداشت بدبینانه هم این است، اگر دولتی می خواست:
یکم :در ایران بحران اقتصادی ایجاد کند.
دوم: بحران سیاسی داخلی و خارجی ایجاد کند.
سوم: کشور را در آستانه حمله نظامی قرار دهد.
چهارم: در جنگ روانی علیه کشور بهانه های مناسب به دست دهد.
پنجم: به اعتراض های کارگری و دانشجویی دامن بزند.
ششم:نخبگان کشور را در عرصه های مختلف علمی و فرهنگی مایوس و مساله دار کند.
هفتم: با برکناری و تحقیر وزیران و استانداران و مدیران خویش، اساس مدیریت و اقتدار دولت را سست و هر دمبیل نشان دهد.
غیر از آنچه دولت فعلی انجام می داد و می دهد چه بایست می کرد؟ فقط مانده بود باور مردم به امام زمان که می آید و همه چیز درست می شود؛ همین باور هم با انتساب کار ها و دولت به امام زمان آسیب دید.http://mohajerani.maktuob.net

عکس مهندس بازرگان با لباسی ساده در کارخانه صافیاد در آخرین سالهای زندگی

قلمبه سلمبه های عربی رئیس مجلس

محمدعلی ابطحی
                                                          

چند شب پیش آقای محتشمی در جلسه مجمع روحانیون مبارز گزارشی از فلسطین می­داد. اصولاً در اول جلسه افراد خبرهای جدید و بیشتر سیاسی خود را نقل می­کنند. معمولاً نوبت به آقای محتشمی که می­رسد، همه می­گویند حالا نوبت اخبار فلسطین و لبنان است. آقای محتشمی می­خواست بگوید که حماس در غزه جا افتاده و مسلط شده­است؛ گفت: در مورد حسم حماس در غزه باید بگویم... هنوز ادامه نداده­بود که من پارازیت انداختم که چرا شما مثل لاریجانی حرف می­زنید. گفت: چطور؟ گفتم: حالا که ایشان رئیس مجلس شده و مردم بیشتر افاضات ایشان را استماع می­کنند و متلذذ می­شوند، بهتر می­فهمند که رئیس مجلس سعی بلیغی در استفاده از کلمات عربی دارد. حسم حماس در غزه هم که آقای محتشمی می­گفت مثل انبوه کلمات عربی است که رئیس مجلس به کار می­برد و من هم جوگیر شدم و مثل ایشان حرف زدم و البته باید اذعان کرد که این محاورات، افاده­ی کمتری در اذهان عموم دارد. آقای حداد هر چه بود اما فارسی را خیلی خوب پاس می­داشت. دستمان به آقای محتشمی می­رسد، درخواست کردیم از ایشان که فارسی­تر صحبت کند. قبول داشت. کسانی هم که دستشان به آقای لاریجانی می­رسد خوبست از ایشان بخواهند که در این جایگاه بیشتر فارسی حرف بزنند. مردم می­دانند که ایشان رشته فلسفه خوانده­اند و لغات قلمبه سلمبه بلدند؛ نیاز به اثبات نیست. وظیفه ریاست مجلس پاسداشت زبان فارسی است. النهایه حالا همین جوری یادم آمد که رؤسای دو قوه­ی قضائیه و مقننه ما در نجف متولد شده­اند.منبع:وبنوشت

عذر خواهی فراموش نشدنی منتجب نیا درصدا وسیما/مسیح علی نژاد

 «درست در روزهایی كه با یادداشت «آواز دلفین ها» به آسیب شناسی پدیده «نیاز» در جامعه و بهره‌وری مسولان از این پدیده پرداختم و از این منظر سفرهای استانی آقای رئیس جمهور در روزنامه اعتماد ملی مورد نقد قرار گرفت، علاوه بر آقای كروبی جناب آقای منتجب نیا نیز در صفحه تلویزیون آقای ضرغامی ظاهر شدند و گوینده خبر اعلام تاسف و عذر ایشان ازچاپ یادداشت بنده را یاد آور می شد. اگر چه همان روزها از مصاحبه آقای كروبی با ایسنا و نوع موضع گیری ایشان از چاپ مقاله آواز دلفین ها در روزنامه آزرده بودم با این همه اما خوب می دانستم ملزومات كار حزبی و زنده نگاه داشتن روزنامه ، گاهی می طلبد كه روزنامه نگاری قربانی شود و با این توجیه خودم را قانع می كردم كه نه از عذرخواهی كروبی برنجم و نه از نا‌همراهی دوستان اما با هزار توجیه هم نتوانستم خودم را قانع كنم كه چرا منتجب نیا وارد گود شد و به تعبیر خود از قلم به دستی ما شاكی شد وشكوه به رسانه های همسایه برد. ..... این روزهای دشوار نگرانی و سرشكستگی ایشان برای آنكه مبادا نوشته وی منجر به بستن رونامه و شرمساری در برابر روزنامه نگاران شود را من نیز تجربه كرده ام با این تفاوت كه من تریبونی به فراگیری صدا و سیمای جمهوری اسلامی و خبرگزاری ایسنا ندارم تا چون او نمك بر زخم بپاشم و نقد كنم نوشته ایشان را كه بدون هیچ قید هیچ منبع رسمی تنها با اتكا به اما و اگرها و نقل و قول‌ها از رئیس جمهور سوالاتی را مطرح كرد كه دیگر هیچ جای دفاع برای روزنامه باقی نمی ماند. لذا در گوشه ای از این وبلاگ های فیلتر شده به نق زدن كوتاه بسنده می شود كه چرا شیخ قدرت ها و منتجب نیا و دیگران وقتی سیل می‌آید تا یكی را ببرد آنها دامن خویش بالا می كشند و در عین حال یك پس گردنی هم به غرق شده در آب می زنند بی‌آنكه بدانند این سیل همه را خواهد برد ...... حق شناس مدير مسوول اعتماد ملي هفته گذشته از شكايت مدعي العموم براي مطلب آواز دلفين ها خبر داد و در عين حال به من اطمينان داد كه از چاپ اين مطلب دفاع مي كند اما امروز كه خواندم از چاپ مطلب منتجب نيا در كسوت عضو ارشد حزب اعتماد ملي در روزنامه دفاع نمي كند دلم برايش سوخت و با اين همه دانستم كه انقدرها هم تنها نيستيم حتي اگر اقاي منتجب نيا نداند كه در دايره سياست امروز ايران هيچ فرقي بين او و من يك لا قبا نيست....» masihalinejad4.blogfa.com