باید که بیایی
خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم
جناب آقای سید محمد خاتمی
رقعه ای که اینک پیش رو دارید تراویده خامه آن خیل از کسانی است که با رصد تحولات کنونی می کوشند در مقام توجیه ، ضمن بیان باید های حضور حضرت عالی در عرصه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ، آن ها را به این صورت به رشته تحریر در آورند:
باید اول: صیانت از دیانت، باید دوم: حفظ عزت ملت، باید سوم: دفاع از جمهوریت، باید چهارم: پاسداشت اخلاق و سیاست، باید پنجم: اصلاح وضع معیشت، باید ششم: حراست از حریت و عدالت، باید هفتم: عقلانیت و مدیریت
بر اساس همین بایدهاست که حالا آمدنت را نه زمزمه می کنیم که فریاد می زنیم، ما نیز هنوز بر همان عهد پیشین استواریم، ایران و ایرانی را لبخندی نیاز است و پیمودن همان راهی که آغازش با تو بود، بایداین گام برداشت اما استوارتر. اگر اردیبهشت سال ١٣٨٠ گفتی که تشخیص مردم برایت مهم است، بار دیگر ما تشخیص خود را اعلام می کنیم و براین اعتقاد خود راسخ هستیم که خاتمی همان خاتمی است و مردم هم همان مردم فقط زمانه سردرگم است و بی برنامه که با یاری خدا، خاتمی و مردم قطار ایران به ریل اصلاحات بازمی گردد. http://yaari.ir
آقای بادامچیان هم پشتش قرص است
وبنوشت- روزهای اولی که آقای لاریجانی رئیس صدا و سیما شده بود تا ساعت یک و دو بامداد جلسه می گذاشت. یک آقای منشی با مزه ای در دفتر ایشان بود که منشی قبلی آقای محمد هاشمی بود و هنوز در آن چند روزه عوض نشده بود. او هم مجبور بود پا به پای آقای لاریجانی در دفتر بماند. خیلی خسته می شد. یکبار با همان لحن عامی اش گفت آقای دکتر با این همه ملاقاتهای مختلف، خیلی پشتش قرص است. وقتی کسی پشتش قرص باشد می تواند تا این موقع کار کند و خسته نشود. دیروز که در خبر ها خواندم آقای بادامچیان با اطلاع از نظر سنجی هایی که دوستان خودشان کرده اند و وضعی که در جامعه هست، باز هم گفته اند نامزد اصلاح طلبان هر کس که باشد در بین مردم رای ندارد و درانتخابات آینده کاندیدای اصلاح طلبان ولو آقای خاتمی پیروز نخواهد شد. یادم آمد از حرف آن آقای منشی. فکر کردم آقای بادامچیان هم لابد خیلی اطلاع از اتفاقات متفرقه تا انتخابات دارد و خیلی خودش را به بی اطلاعی از وضع جامعه زده که 7 ماه قبل از انتخابات این طور پیش بینی با مزه ای کرده است. به قول آن آقای منشی خیلی پشتش قرص است. ایشان که آدم با تجربه ی سیاسی است خوب بود لااقل یک کمی حفظ ظاهر را میکرد و همه چیز را لو نمی داد.




























سمینار آقای خاتمی و مهمانان متفاوت آن
سیدمحمدعلی ابطحی
وبنوشت: امروز صبح در تهران همایش دین در دنیای جدیدافتتاح شد. مؤسسهی گفتوگوی تمدنهای آقای خاتمی در ژنو با همکاری مرکز همکاری صلح و حقوق بشر نروژ که ریاست آن را آقای بوندویک نخست وزیر سابق نروژ به عهده دارد مدتی است که فعالیتهای مشترک فرهنگی را شروع کردهاند. معمولا در جلساتی که این دو بنیاد در تهران و اسلو برگزار میکند شخصیتهای معروف دنیا که مقبولیت بینالمللی دارند محور میشوند و نظراتشان را در جهت پروسهی صلح و دین و حقوق بشر و زنان مطرح میکنند. این بار میزبان جلسه آقای خاتمی بود. استقبال زیادی از سوی شخصیتهای شناخته شدهی جهان که در مناصب رسمی نیستند ولی نقش جدیتری از چهرههای رسمی دارند به عمل آمد. آقایان کوفی عنان دبیر کل قبلی سازمان ملل، پرودی رئیس سابق اتحادیه اروپا، خانم رابینسون رئیس جمهور سابق ایرلند و رئیس کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل و رئیس جمهور قبلی پرتغال که مسئول پروژهی گفتوگو و ائتلاف تمدنها در دنیاست و آقای خاتمی سخنرانان جلسهی افتتاحیه ی امروز بودند. اینجا سخنرانی آنان و اینجا سخنرانی آقای خاتمی را می توانید ببینید در ردیف اول جلسه آقای ژوسپن نخست وزیر سابق فرانسه، روسای جمهور پیشین سوئیس، سریلانکا و نخست وزیران سابق سودان و بوسنی نشسته بودند. در میان چهرههای داخلی هم به طور مشخص اعضای دفتر امام و معاون دفتر مقام رهبری و چهرههای فراوان سیاسی و علمی قابل توجه بود. خبرنگاران خیلی از رسانههای دنیا هم بودند. حتماً مطالب سخنرانان که بیشتر در مورد نوع استفاده از دین در دنیای جدید بود در اینترنت منتشر میشود؛ اما برای رسانههای دنیا بیشتر از اصل سمینار حضور وسیع این همه چهرهی سرشناس بینالمللی در شرایط فعلی در ایران مهم تلقی میشد. رسانهی ملی امروز ظهر در پایان خبرش ۲۰ ثانیهای به این خبر اختصاص داد و فقط اسم آقای کوفی عنان را برد و از آقای خاتمی به عنوان میزبان هم نامی نبرد. حق هم دارند البته. میتوان آنان را درک کرد که چرا از این سمینار در این شرایط این گونه خبر ارائه میکنند. اگر میشد مشکلاتی که این روزها برای این سمینار آبرومند که یادآور مجدد کرامت مردم ایران در نزد رهبران جهان است اشاره کرد، میشد فهمید که "بعضیها" چه کردند که این جلسه برگزار نشود و یا این افراد شرکت نکنند. این مجموعه و سخنان آرام آنان یادآور دورانی بود که دنیا و رهبران آنها برای ایران احترام و کرامت فراوانی قائل بودند. آقایان صادق خرازی و البرزی دو تن از دیپلماتهای سابق ایران در برگزاری این سمینار خیلی تلاش کردند.

