حسین صفارهرندی روز چهارشنبه در روزنامه دولتی ایران یادداشتی با عنوان «بایکوت امید» نوشته است که بخشهایی از آن در پی می‌آید: "«فيل هوا كردن» كنايه از انجام كارى بس بزرگ است، آن قدر بزرگ كه انجام آن محال به نظر مى رسد. وقتی گفته مى شود «فلانى فيل هوا كرده»، اذهان مخاطبان اين خبر، آماده شنيدن يك واقعه عظيم و خارق العاده مى شود. از اين رو چنين خبرى اصطلاحا از ارزش خبرى بالايى برخوردار است، آن قدر بالا كه كنجكاوى مخاطب را براى دانستن و شنيدن اطلاعات بيشتر درباره اش به تكاپو وا مى دارد.آنچه بر و بچه هاى دانشمند و فناوران متعهد ايران عزيز دو روز پيش به نمايش گذاشتند، چیزی شبیه «فيل هوا كردن» بود. اين كه ايران به جمع معدود كشورهاى دارنده فناورى توليد ماهواره و تکنولوژی پرتاب آن پيوست، خبرى است كه ارزش آن از «فيل هوا كردن» كمتر نيست، اما چگونه اين خبر با همه جاذبه و شگفتی هايش نتوانست جايی در صفحات نخست برخی از روزنامه هاى ديروز كشورمان پيدا كند، جاى تأمل دارد... اين قبيل روزنامه ها در يكى دو سال اخير نشان داده اند در كار حرفه اى ايشان چنين معيارى وجود دارد كه آنچه از دولت نهم و دستگاه هاى منتسب به آن - و حتى دانشمندان و صنعتگران ميهن عزيزمان - صادر مى شود، غير علمى، عقب مانده، زيان بار و مايه سرشكستگى است. بالطبع انعكاس خبر پيشرفت غرورآفرين امروز ايران در حوزه فناورى هوا فضا، دستگاه معيارى پيش گفته را بر هم مى ريزد همچنان كه اين دوستان قبلاً هم به صورت رسمى اذعان كرده اند كه چون خود را در تقابل سياسى با دولتمردان كنونى مى دانند و تلاش مى كنند دولت فعلى را به زير كشند و خود جايگزين آن شوند، لذا انگيزه اى براى بازتاب دادن به توفيقات اين دولت ندارند، حتى اگر اين موفقيت ها به كام كل ملت شيرين آمده باشد. راستى اگر نام ماهواره «اميد» را «Hope» گذاشته بودند و اعلام مى شد كه تكنولوژى آن را دوستان آمريكايى تقديم كرده اند، باز هم بى تفاوتى ايشان را نسبت به خبر فضايى روز دوشنبه شاهد بوديم؟".....